رضا01 اس سرگرمی

آدما فقط تا وقتی حرفشون و کاراشون طبق میلشون

پیش بره خوش اخلاقن و اگه رفتار کسی هم جوری

باشه که دوست ندارن حتی اگه صحیح باشه یا دقیقا

مثل رفتار اشتباه خودشون باشه باز هم جبهه میگیرن

مثلا اگه خودشون فحش بدن عیب نداره اما دیگران

فحش بدن پر رو و بیشعورن. یا اگه به کسی هدیه

بدی میگن خاک تو سرش هدیه داد با یه تشکر و تو

خوبی خرش کردن. و خودشون هزاران هدیه هم بدن

و چیزی جز تشکر نمایشی دریافت نکنن هم بازم به

کارشون ادامه میدن و حق اعتراض هم نداری که اگه

شورش در بیاد و اعتراض کنی هم با دعوا و شرشون

چنان سرکوب میشی که تسلیم بشی. خلاصه تا وقتی که

به تبعیض های شدید و رفتار های غیر قابل تحملشون

و توهین و تیکه هاشون بی تفاوت باشی شاید شرشون

کمتر بشه در غیر این صورت بعد هر اعتراض چند

دعوای بی دلیل یا با بهانه های مسخره باید تحمل کنین

بسته به میزان اعتراض تا یک یا ماه هم طول میکشه

تا آروم بشن و تیکه و فحش یا دعوا رو تموم کنن.

البته اگه مطمئن بشن که دیگه به تبعیض قائل شدنشون

اعتراضی ندارین تازه برمیگردین سر خونه اول و

باید باز تحمل کنین و خم به ابرو نیارین و مثل یه

مرده بی تفاوت رفتار کنین تا شاید دیگه شری به

پا نکنن و فحش ها به حداقل برسه. البته ناگفته

نمونه که عاشق دوری و دوستی ان و فقط پای

صحبت کسی میشینن که حداقل چند روز یا چند

هفته ندیده باشنش و یا روزی چند دقیقه یا چند

ساعت دیده باشن. ینی مثل بدهکارا جوک چرت

بگه الکی میخندن و حرفاشو یا خاطره هاشو با

توجه زیاد مثل نگاه کردن و تکون نخوردن گوش

میدن. خلاصه اینجور آدما کم نیستن و فقط هم به

خودشون و کسایی که کمتر دیدن اهمیت میدن و

آبرو و حرف مردم خیلی براشون مهمه و هیچ

راه حلی ندارم جز بی تفاوتی و تحمل فقط همین.