خستم خیلی خستم از آدما از دنیا از دروغ دعوا

آرامش های قبل از طوفان دروغ های شیرینی

که آدما رو خر میکنه از آدمای ترسناک از

مظلوم نمایی هایی که بوی گند تعفن میده

از قدرت طلبی آدما از زورگویی از خودخواهی

از پول پرستی از زیر پا گذاشتن حق از رشوه

از غیبتِ دروغ از منت از قضاوت از خود شیرینی

از حسادت از بیماری از خود برتر بینی از تنبلی

از گناهانی که اسمش رو گذاشتیم زرنگی از

علامه دهر حساب کردن خودمون از این دنیای

پر از نفرت خستم از تنهایی میون اینهمه آدم.