تاوان اشتباهای بقیه رو من باید بدم تاوان بی خیالی

و بی غیرتی رو هم همینطور. من؟ گناه من فقط از

ضعیف بودنه از وابسته بودنه از احساساتی بودنه

اگه مثل بقیه عاشق دوبهم زنی واسه کینه های قدیمی

باشم و راحت غیبت و قضاوت کنم کمتر خورد میشم.

گناه من اینه سکوت نمیتونم بکنم در حالی که میدونم

نتیجه اش دردسر بیشتره اما نمیتونم چون ضعیفم

نمیتونم واقعا نمیتونم ساکت بمونم. همیشه شکستن

سکوتم یا یه تلنگر موقتی کوچیک بوده یا بی فایده

اما عواقبش دردسر و مشاهده توجیه بی غیرتانه

شنونده. آه از روزی که مردم مهم تر از خانواده

بشن و هرکس برا خودش قاضی و علامه دهر بشه.