سلام

حتما شنیدین درد رو از هر طرف بنویسی درده

واقعا درسته اما درد های شدید و زخم های دلو

نه میشه نوشت نه میشه به زبون آورد. من خیلی

وقته سعی میکنم زیر منت نباشم و منت هم نگذارم

اما فقط اختیار منت نگذاشتن دستمه. نزدیک سه

سالی میشه که خودمو قرنطینه کردم و تا حد امکان

سعی کردم نه سربار کسی باشم نه زیر منت اما باید

قبول کنم معلولیت یعنی منت یعنی آینده مبهم و تاریک

حالا چند ماهی هست که کرونا بعضیارو قرنطینه کرده

برخی میرن برخی کمتر و برخی کلا نمیرن بیرون که

بنظرم مختص پولدار هاست. قرنطینه آدم ها کنار هم

اونم آدم هایی که عاشق دوری و دوستی هستن واقعا

سخته. آدم هایی که زبون چرب و نرم و ظاهری پاک

و مهربون دارن اما درونشون هیولاییه که طمع قدرت

داره معمولا اینجور آدما تو اوج اعتماد زخم های کاری

میزنن جوری که از آدما ناامید و از دروغ متنفر بشی.

همیشه فکر میکنی دیگه بد تر از این دیگه محاله اما

میبینی دردی که کمرتو شکست خیلی پیش درد الانت

کوچیک تر بود. و هر روزت میشه بد تر از دیروز.