سلام

سه روزه از این حادثه میگذره دلم میخاد حرف دلمو بگم

بیشتر برا اون پنج تا بچه ناراحت شدم تا شش نفر البته که

اونا هم طبیعتا برا خانواده شون عزیزن و داغشون سنگینه

اما واقعا با تسلیت و غمگین شدن یا حتی گریه و فراموشی

چیزی عوض میشه؟ شاید اگه مردم هول نمیشدن کسی زیر

دست و پا نمیموند و همه زنده و پر هیجان داستان هایی با

پیاز داغ فراوان همراه با خنده تعریف میکردن البته که خیلی

وقته بحران ها و بی مسئولیتی ها و دشمنا و ناآگاهی ما مردم

وضع کشور رو جایی رسونده که خیلیا دیگه واقعا نمی خندن.

نمیشه قضاوت کرد اما بهتره نحوه روبرو شدن با حوادث و

مشکلات کشور رو یاد بگیریم تا کسی اینطوری داغدار نشه.

به امید روزای خوب برای تمام مردم کشورمون.