سلام

فرا رسیدن ماه محرم تسلیت باد.

بازم رسید ماه محرم ماهی که ازش برداشت های

متفاوتی داریم. قبلا پستی مشابه این گذاشته بودم

اما دلم میخاد بنویسم نظرمو بچه بودم فکرمیکردم

ماه ممنوعیت آهنگ شاد و شاد بودنه در حالی که

امام حسین (ع) و یارانش همراه خانواده بهشتن و

دارن لذت میبرن. میخام در مورد اعتقادات رایج

این ماه و اعتقاد خودم بنویسم بی قضاوت همراه

یه پیشنهاد که انجامش سخته بعضیا فکر میکنن

این ماه باید غمگین باشن و خنده گناه بزرگیه.

با ننوشیدن تشنگی امام رو درک و همدردی میکنن

با قمه زدن زخم های جسم امام رو درک و همدردی

می کنن تو روضه ها مصیبت ها رو گوش میدن و

براشون گریه و خودزنی میکنن برخی فکر میکنن

با این کار تمام گناهانشون پاک میشه و مجوز بهشت

میگیرن. بجز قمه زنی و خود زنی و آسیب به خود

و دیگران و عزیزان و آزار روحی. بقیه اعتقادات

و قضاوت و محکوم نمیکنم البته غمگین شدن آدم

و گریه آزار روحی نیست بنظرم. اما دیدگاه خودم:

به نظرم سعی کنیم تو این ماه گناه نکنیم صبور تر

باشیم توهین و بد دهنی نکنیم،قیبت،قضاوت نکنیم

سیاست و دورویی رو کنار بگذاریم با بچه ها و

حیوانات مهربان باشیم کمتر عصبانی بشیم به

احترام امام حسین از گناهانمون  توبه کنیم عزاداری

کردنی به این فکر کنیم که هدف امام و این همه

مصیبت برای زنده نگهداشتن اسلام بوده الان از

اسلام فقط اسم و نماز و گریه مونده امام زمانمون

رو هم گاهی جمعه ها هم یادمون نمیاد قوانین ساده

اسلام برامون سخت و حتی غیر ممکن شده گریه

کنیم چون تهمت زدیم، دروغ گفتیم،دل شکستیم و

حتی شب راحت سر روی بالش گذاشتیم و راه

امثال یزید رو ادامه میدیم و نمیتونیم حتی فکر

هم نکردیم اینا مهم ترین قوانین اسلامن و فقط

با بهونه اینکه بقیه از ما بد ترشو میکنن و با

سعی بر اصلاح دیگران گناهان خودمونو توجیح

یا فراموش کردیم پس بیاین با هم هر گناهی که

خودمون میکنیم رو ببینیم و به احترام امام حسین

توی عزاداری ها با پشیمونی گریه کنیم و تمرین

کنیم که برای همیشه ترکشون کنیم اگرم گریه تون

نیومد سنگ دل نیستین منم گریه ام نمیاد اما پشیمونی

و سعی گناه نکردن بهترین توبه و عزاداری تو این ماهه.

عزاداری هاتون قبول منو هم دعا کنین.