چون دلم شدید گرفته از دنیا مینویسم

هر سال محرم که میشه به ویژه تاسوعا و عاشورا

عزاداری میکنیم برای امام حسین به درست و غلط

و سلیقه ای بودن عزاداریا کار ندارم چون بحثش جداس

حرفم اینه که چرا اکثر ما آدما یاران یزید هستیم ولی

برای امام حسین عزاداری میکنیم حتما میگین ما کجا

یزید کجا هه این چه حرفیه درسته ما مثل یزید یا شمر

نیستیم اما راهشونو ادامه میدیم طرف حسابم همه

ان حتی خودم چند تا گناه مینویسم که شک نکنین

دست کم یک یا چند تاشونو انجام دادیم بدون ذره

ای پشیمونی و حتی بیشترش عادت شده و منطقی و مصلحتی میدونیم

دروغ

تهمت

غیبت

تکبر

تهمت

پاپوش دوختن

زورگویی

لجبازی

حسادت

دورویی

دعوا پرستی

منت گذاشتن

دل شکستن

و فقط دزدی قتل نماز نخوندن و حرام خواری و... رو گناه میدونیم

منم خیلی از این گناها رو کردم گفتنش اصلا افتخار نداره اما

کاری که میخام بگم افتخار داره از محرم امسال شروع کنیم

مثل حر باشیم توبه کنیم نه برای بهشت برای اینکه ریخته

شدن امام حسین خون حضرت علی اصغر بیهوده نباشه

و به حرمت خون تمام شهدای عاشورا و شهدای راه اسلام

این گناهان رو دونه دونه ترک کنیم و کم کم دیگه از یاران یزید

و شمر فاصله بگیریم و بشیم از یاران امام زمان و ظهورش رو

نزدیک کنیم این معنی واقعی انتظارِ. به نظرم اگه هیچکسی

گناه نکنه همون دنیا مثل بهشت میشه تو عزاداری ها و عبادات

برای تمام بیماران و ظهور امام زمان دعا کنید

اَللّهُمَّ عَجِّل لِوَلیِّکَ الفَرَج